Os incendios de Cortes de Pallás e Andilla (Valencia) están a provocar "danos irreparables" na biodiversidade da zona, xa que están a afectar a especies vulnerables como a aguia- azor perdicera e provocaron a morte de pitos de aves rapaces como o gavilán común ou a culebrera europea.

Así o denunciou hoxe SEO/Birdlife para quen os lumes están a provocar uns efectos "irreversibles" posto que afectan a varios espazos protexidos da rede Natura 2000 e Áreas Importantes para a Conservación das Aves (íA).

En nota de prensa, a ONG refire que estes espazos foron identificados por manter poboacións importantes como a citada aguia-azor perdicera, e outras aves rapaces forestais como son a culebrera europea ou o aguililla calzada.

Destas especies, a aguia-azor perdicera, considerada como "vulnerable" polo catálogo nacional de especies ameazadas, ten polo menos seis territorios afectados polos incendios, habéndose incluso queimado un dos niños.

Doutra banda, os pitos dalgunhas rapaces forestais, como a culebrera europea, o gavilán común e o aguililla calzada, morreron calcinados, ao estar aínda nos niños debido a que ao ser especies migradoras de longas distancias son máis tardías na súa reprodución. Para estas especies, ademais da destrución total do seu hábitat perdeuse a reprodución deste ano.

AS ESPECIES, SEN COMIDA
Segundo a fonte, as altas temperaturas alcanzadas por este incendio causaron unha calcinación total de amplas zonas de monte utilizado por estas especies como zonas de alimentación, o que suporá unha perda total de presas nos próximos anos.

Os incendios forestais, engade a fonte, supoñen a perda total do hábitat, en moitos casos hábitat de especies das que España ten unha alta responsabilidade da súa conservación fronte a Europa por presentar as mellores poboacións.

Por todo iso SEO/BirdLife recorda á administración valenciana que ten a obrigación de recuperar canto antes o hábitat destruído polos incendios e conseguir alcanzar de novo os valores naturais destes espazos protexidos.

Tamén advirte que a restauración da zona debe establecerse seguindo un plan que debe ter unha base científica, fuxindo dunhas rápidas reforestacións ineficaces e desaconselladas polos científicos.