martes. 07.04.2020 |
El tiempo
martes. 07.04.2020
El tiempo

A moza que matou a puñaladas o seu bebé: "Si, si, fun eu"

Imaxe do xuízo contra unha acusada de matar ao seu bebé en Madrid. EUROPA PRESS
Imaxe do xuízo contra unha acusada de matar ao seu bebé en Madrid. EUROPA PRESS
"Non me acordo do que pasou, só sei que a perdín, síntoo moito", declarou Sonia B.A., que levou o embarazo en segredo

A moza acusada de asasinar a puñaladas o seu bebé en Madrid nada máis dar a luz admitiu no xuízo que causou a morte da nena. "Si, si, fun eu", confesou entre bágoas e coa voz entrecortada, nunha declaración de apenas cinco minutos nos que, dixo, non se acorda do que sucedeu.

Só a preguntas do seu avogado, Sonia B.A., de 20 anos, asegurou na Audiencia Provincial de Madrid non recordar como ocorreron os feitos a madrugada do 20 de febreiro de 2018, cando acabou coa vida da nena, de cuxo embarazo nin o seu entón noivo, co que ten un fillo en común, nin os familiares estaban ao tanto.

"Non me acordo do que pasou, só sei que a perdín, síntoo moito, perdón", manifestou ante o xurado popular, formado por oito homes e tres mulleres, que a xulga por uns feitos polos que a Fiscalía solicita 22 anos de cárcere por asasinato co agravante de parentesco.

O Ministerio Público sostén que a acusada acababa de cumprir a maioría de idade cando apuñalou o bebé nunha vivenda de Alcalá de Henares (Madrid) sobre as cinco da madrugada.

Sonia B.A., que manifestou que recibe tratamento psicolóxico no cárcere onde permanece en prisión provisional, apuñalou o bebé ata en nove ocasións cunha arma branca antes de limpar o sangue con papel de cociña, ducharse e irse á cama.

Para a defensa da moza interesa a absolución porque considera que cometeu o crime en metade dun brote psicótico sen ser plenamente responsable do que facía e reclama, se houbese condena, a eximente incompleta por unha depresión grave. 

A acusada seguiu a vista á beira do seu avogado coa cabeza entre as mans, sen alzar a vista mentres as partes interrogaban como testemuñas á súa nai e aos familiares da súa exparella, con quen convivía durante a semana de luns a xoves.

Tanto a nai da acusada, como o seu exnoivo e a nai deste dixeron que ignoraban o embarazo.

A nai puxo de relevo que a notou cambiada tras unha caída cunha bicicleta: "Non contestaba, durmía no chan, falaba co espello e dicía que víaunha sombra negra que a chamaba". 

O que fora o seu noivo tachou de "shock" o momento no que a súa nai o chamou para dicirlle que atopara un bebé falecido na mochila, sobre a cadeira da habitación e na que a moza adoitaba levar as súas cousas.

Descoñecía, segundo declarou, que a súa parella, afeita porse faixa para adestrar e a vestir roupa ancha, como fixo mentres xestaba ao seu primeiro fillo, estivese embarazada.

"Se mo contase, estou seguro de que non tería pasado", resaltou o mozo, a quen a moza lle asegurou que el era o pai da nena, pero unha proba de paternidade descartouno.

A nai do mozo relatou que o día dos feitos non viu nada raro cando se foi a traballar ao redor das cinco da noite, só que a moza se queixou dunha dor de tripa. 

Segundo a muller, que regresou do traballo pola tarde, ela díxolle que cría ter unha hemorraxia e non foi ata dous días despois cando a levaron ao hospital. "Estaba decaída, non falaba moito, levantouse a comer, non con moita gana", describiu.

A tarde do ingreso volveu á vivenda para prepararlle roupa por se á mañá seguinte lle daban a alta e foi a súa filla quen abriu a mochila, chea de bolsas cun "tacto raro", que ao instante desprendeu un cheiro que as obrigou a abrir a fiestra.

A moza que matou a puñaladas o seu bebé: "Si, si, fun eu"
Comentarios