jueves. 26.11.2020 |
El tiempo
jueves. 26.11.2020
El tiempo

Rosalía, unha nai galega con covid persistente: "En 230 días, non tiven un bo"

Rosalía Bermejo abraza a su hijo en su casa, en Ourense. BRAIS LORENZO
Rosalía Bermejo abraza a su hijo en su casa, en Ourense. BRAIS LORENZO
Sete meses despois de infectarse, esta muller de 42 anos segue arrastrando síntomas, toma medicación diaria e non pode traballar ► "Probamos diferentes tratamentos. Pero nada", di

Rosalía era un cu de mal asento ata hai sete meses, cando contraeu o virus causante da pandemia. Hoxe, cóidana o seu marido e o seu fillo, un neno de 12 anos. Ela é o que se denomina "covid persistente" e os expertos sosteñen que casos coma o seu non son unha minoría. 

Toma medicación diaria, non pode traballar, coas tarefas domésticas séntese superada e sofre de insomnio e alopecia. A súa vivencia, como a doutros contaxiados polo minúsculo axente infeccioso que mantén o mundo en albas, resúmese nunha das frases que afirma na súa conversa con Efe: "Síntome como unha persoa de 70 anos"

Tal é o seu malestar que está a barallar a posibilidade de contratar "alguén" que a axude cun "día a día" que cada vez lle custa máis encarar. Aos seus 42 anos, nótase literalmente coma se caeran outros trinta enriba. 

Hai días nos que lle custa levantarse da cama. Tampouco mellora a cousa se o que quere é saír á rúa. Con todo, esta muller, residente en Ourense, non perde a esperanza de que os médicos poidan atopar un tratamento que sexa efectivo

O seu pesadelo ten unha data de inicio, o día 13 de marzo, cando empezou a notar os primeiros síntomas. Entón, recorda, os profesionais sanitarios non realizaban nin a cuarta parte de probas que se fan na actualidade. 

Os médicos creron ao principio que tiña ansiedade, e non lle fixeron a proba ata dúas semanas despois de comezar a sentir síntomas

Rosalía sentiu dor muscular, de gorxa e febrícula, todo iso sumado a unha sensación de afogo, a cal a levou a crer nalgún momento que non viviría para contalo. "Un día pensei: vai vir o meu fillo ao salón e vaime a atopar morta". 

Ao principio, os médicos creron, di, que tiña ansiedade, e non lle practicaron a proba ata uns catorce días despois desa xornada crítica, cando a súa parella, un garda civil, deu positivo

A cuestión é que dar negativo tras ese positivo inicial non fixo que ela deixase de padecer insomnio, náuseas, diarreas, mareos e que frease a súa caída de pelo tampouco. "Estiven catro días moi mal, tombada, sen poder moverme, chorando e exasperada", rememora, ao falar do comezo. Pero agora tampouco deixou de padecer ansiedade. 

Os médicos do Complexo Hospitalario Universitario de Ourense (CHUO) que, como en toda España lidan a diario co patóxeno, seguen con interese estes casos denominados como de covid "persistente" en procura de solucións. Con todo, polo momento, esta galega, que ata o 2020 gozaba dunha saúde de ferro, non ve gran melloría. 

"Probamos diferentes tratamentos. Pero nada". Todo iso a pesar de que, como ela mesma conta, inxere ata "16 pastillas diarias". A pesar deste panorama, non tira a toalla, apoiada pola súa familia. A fatiga crónica, a dor muscular, os mareos, a afectación ao sistema nervioso e a disnea forman parte da súa existencia. "Cada día noto un síntoma; en 230 días, podo dicir que non tiven un día bo", sentenza. 

A OMS advirte das graves secuelas do covid nalgúns pacientes recuperados

Antes de que a covid-19 se cruzase no seu camiño, Rosalía levaba unha vida completamente normal.  "Traballaba como vendedora nunha distribuidora de viños, practicaba deporte a diario. E agora non son capaz de camiñar un quilómetro". Por iso, para todos aqueles que aínda non cren no virus, di: "O SARS-CoV-2 condicionou a miña vida. Non podo moverme. Leo e esquezo das cousas. Teño secuelas". 

Non sabe que sucedería se a tratasen antes pero si ten claro o "inxusto" que é que haxa xente que aínda non se tome en serio esta enfermidade. "Indígname que haxa xente que non sexa responsable. Podes contaxiar a alguén". 

Iso, no que á saúde pública refírese, porque ela tamén menciona o golpe que a crise sanitaria supón para a economía de moitos sectores, como o da hostalería. "Hai negocios que non se van a poder recuperar e iso dálles igual" aos negacionistas, censura Rosalía, que segue todos os tratamentos que lle proporcionan á espera de empezar coa rehabilitación respiratoria. 

O seu desexo antóllase simple, pois é o de recuperar a vida que tiña e poder volver gozar cos seus, que son unha familia "marabillosa" e uns amigos "que me apoian desde o minuto un". 

Un proxecto busca achegar luz
A Sociedade Española de Médicos Xerais e de Familia (SEMG) iniciou un proxecto de colaboración cos colectivos autonómicos de covid-19 persistente para tratar de achegar luz sobre a situación deses pacientes, que se calcula que son máis de 50.000 só en España. 

Son persoas que, tras meses de ser contaxiadas, continúan presentando síntomas. Na actualidade non existe unha definición normativa, nin a súa catalogación como enfermidade ou síndrome. 

Por iso, co único fin de ter unha definición desta patoloxía, o documento impulsado define o termo "covid persistente" como o complexo sintomático multiorgánico que afecta a aqueles que padeceron a covid-19, ben sexa con diagnóstico confirmado ou sen el, e que permanecen con sintomatoloxía tras a considerada fase aguda. Rosalía é unha de moitos.

Rosalía, unha nai galega con covid persistente: "En 230 días, non...
Comentarios