sábado. 18.09.2021 |
El tiempo
sábado. 18.09.2021
El tiempo
Opinión
Dez anos despois de que se lle adicara o Día das Letras Galegas e cando se cumpren 25 do seu pasamento os Cadernos persoais de Lois Pereiro recuperan a súa figura en primeira persoa cos apuntamentos feitos en viaxes por Europa nun tránsito que formou parte da súa curta vida e que configurou a súa mirada poética
Ernest Hemingway foi ver a Pío Baroja nunha cama de despedida. Ofreceulle unha bufanda vermella, uns calcetíns negros, unha botella de Johnny Walker, un exemplar de Adeus ás armas e o seu Nobel. Baroja aceptoulle todo menos o premio: "Como siga usted repartiéndolo vamos a tocar a muy poco"

NON TEÑO nin dúbidas nin vergoña á hora de recoñecer quen é o meu personaxe preferido do mundo editorial español: Juan Casamayor, fundador xunto a Encarnación Molina de Páginas de Espuma, convertida xa en editorial do conto literario por antonomasia. A razón é sinxela: hai uns poucos anos recoñeceu que a súa aposta polos contos completos de Anton Chékhov —catro grosos tomos que suman varios miles de páxinas— era case que suicida e se tivese sido un fracaso posibelmente tería levado á quebra ao selo. Non hai maior mostra de fe no valor dos clásicos

Jamas foi pirata. Asoma á terraza de Compostela, na rúa do Home. Inspira con toda forza que lle consinte o alcatrán que lle pinta as paredes dos pulmóns para ulir o recendo do Caribe. Jamas, de Jamaica, foi un capitán de 15 anos.
Me aventuro a sentarme en una terraza del Paseo de Recoletos. Como voy a venir bastante por la zona, quiero saber si el precio es prohibitivo o no es para tanto.
Coidadora, de María Marco acadou o Premio Xerais de Novela cun texto atrevido e poliédrico no que latexa o amor e o feito de adicarse a coidar a outra persoa. Un acto que permite á autora reivindicar unha eiva da nosa sociedade que aquí se artella dende unha serie de planos cortantes.
AHORA QUE algunos sostienen que la estrella de Ayuso puede eclipsar a Feijóo , único barón de referencia en el PP hasta el 4-M, quizá es el momento de preguntarse: ¿es homologable en Galicia y en otros puntos de España el discurso de la presidenta de la Comunidad de Madrid? Hay dudas al...
Os circos sobreviven. Con olor a gasóleo e a rinoceronte putrefacto. O circo Arlequín tamén sobreiviu porque tiña dous nomes: Arlequín e Eddy. Instalouse en 2011 en Ferrol. Okupou a pista americana do cuartel Sánchez Aguilera militarmente, sen permiso. Aguantou as pesadas cargas dos tanques  burocráticos durante cuatro años coas súas noites
A parroquia amante da boa música e o bo cine vai tardar en ver un documental tan cativador coma o que vén de asinar o veterano cineasta Georgeous Bailanakriba
Cuñados, o filme dirixido por Toño López e interpretado por ese trío infalible do humor formado por Xosé A. Touriñán, Miguel de Lira e Federico Pérez, revélase na taquilla como un deses éxitos tan necesarios para o noso cine través de hora e media de risadas impagables
Ya cansa oír hablar de polarización, de la polarización de nuestra vida política, de nuestro estado general de opinión. Del nuestro y del de medio mundo
NESTA columna non somos de polémicas nin de establecer diálogos con outros críticos, máis cando son excelentes e cun golpe de pluma e miolo nos poden liquidar. Porén, si somos de facer preguntas sobre certas boutades que sempre aparecen na práctica dos estudos literarios, como a que dá título a esta peza.
"Nací deforme y tengo que caminar torcido para ver la vida equilibrada". A Nieves Armendariz dixéronlle que a cirurxía no nervio óptico podía deixalo chosco a Enrique. "Mi madre prefirió que fuese torcido y tonto, y no torcido, tonto y tuerto", sinala El Drogas, que apertou con 17 anos o alcume  que lle puxo un veciño
Hoy, viernes, me he ido a graduar la vista. Por ahora puedo seguir leyendo sin gafas, porque la miopía todavía le gana a la presbicia. Eso es que aún soy joven.
Álvaro Cunqueiro botou media vida facendo tropelías e outra media intentando solucionalas. Mentiu á súa muller, mentiu ao seu país, mentiu a súa alma; pero unicamente se arrepentiu do primeiro: "Fallei no que máis quería"
Texto clave da literatura do século XX A transformación de Franz Kafka convértese ao galego da man de Laureano Araujo, no selo Kalandraka, para poñer de novo en valor este relato fantástico e inquedante, pero cheo de reflexións sobre a relación do individuo coa súa contorna.
OS GOYIM, nome que recibimos vostedes e máis eu por parte dos fieis do xudaísmo por non practicar esa fe relixiosa, estamos familiarizados co herem, un edicto que exclúe por completo da comunidade a quen o recibe, até o punto de que ningún xudeu debe ter sequera contacto indirecto co sinalado, porque así condenaron en Amsterdam no século XVII ao filósofo Baruch Spinoza.
La cantante Marianne Faihtfull, una de las figuras indiscutibles del rock británico, vuelve a publicar un disco a sus 74 años, tras superar el coronavirus y asumir que su ya quebrada voz por una laringitis en los años 70 difícilmente podría volver a sonar de alguna forma. Por eso ahora se introduce en lo que llaman palabra hablada, esa disciplina artística que consiste en recitar con musicalidad e interpretación
Todo tiene su Superliga . El fútbol; la música y sus macrofestivales publicitarios; el cine, que lleva décadas implorando a gente que prefería una ínfima copia pirata a pisar unas salas de las que se proscribe al cinéfilo incondicional. Surgen de gurús aterrados por la fragilidad de su burbuja y...
Estoy tomando un café en la terraza de un bar. Estoy yo solo, y unos pájaros picotean entre las patas de las mesas. Es lunes de abril en Madrid.
A enorme aventura que supón a historia do libro é a protagonista de O infinito nun xunco que, tras o seu inesperado éxito en castelán, chega a nosa lingua da man de Xerais coa tradución de María López Suárez, propoñéndonos participar dunha viaxe homérica cara a nosas propias raíces.
Hace unas semanas se hicieron públicas las nominaciones a los premios Oscar y se pudo observar que estamos viviendo un momento de revolución y novedad. Dos mujeres directoras o casi un 50% de intérpretes racializados son algunas de las novedades positivas y los relatos, por mucho que insistan, no se han visto perjudicados por la diversidad.
PROLIFERAN DENDE hai uns anos, quizais impulsados polo grande éxito editorial de Yuval Noah Harari, os libros sobre o futuro da humanidade e a posibilidade de que a nosa relación coa tecnoloxía teña xa dado paso a unha nova idade, o Antropoceno, que substituiría ao Holoceno e que suporía a aparición dun novo ser humano, máis semellante á 'muller biónica' daquela serie dos 80 que aos individuos que veñen de atopar vostedes ao baixar mercar o pan e este xornal.
Maruja Mallo dicía que o mundo por "intelixencia, sentimento e sexo". Maruja moveu o mundo, axitouno dende que naceu en Viveiro, cando se exiliou en Bos Aires e ata que se deixou durmir en Madrid. "No hay nada mejor que joder, verdad Laxeiro?". E o pintor de Lalín ría a gargalladas a dramaturxia irreverente da súa amiga.
Hay hechos que funcionan bien como señales de alarma, que por sí solos nos muestran que algo, aunque no lo parezca, va mal.
As miradas de Isaac celebra o centenario do nacemento de Isaac Díaz Pardo cunha exposición na Cidade da Cultura na que se percorre o seu longo legado artístico, cultural e empresarial, artellado sempre dende un nexo común, o desexo de facer de Galicia semente de futuro
O DEBATE político español atópase moi polarizado hai tempo en temas moi diversos e un dos que máis tensións xera é o que ten que ver coa violencia e as súas xustificacións. Anular esta reflexión é algo eticamente pernicioso e intelectualmente perigoso, porque rouba a posibilidade de nos...