jueves. 27.01.2022 |
El tiempo
jueves. 27.01.2022
El tiempo

Pleno ao cinco: unha familia galega con media decena de positivos en coronavirus

Luis, Cristina e os seus fillos. EFE
Luis, Cristina e os seus fillos. EFE
Á vivenda tamén se desprazaron sanitarios especializados, provistos de equipos de protección individual a solicitar mostras

Fanse chamar Los Cinco, como aquela colección de libros publicada pola escritora inglesa Enid Blyton. Luis Sobrado, a súa esposa Cristina, os fillos de ambos os Guillermo e Gonzalo e a avoa paterna María Teresa deron positivo en Covid-19. Soamente un librou: o avó Solitario.

Luis e Cristina teñen 44 anos, os dous a mesma idade. Solitario e María Teresa, 70, tamén ambos. "O noso é facer diana", di Luis, un home que pese ao virus non perdeu nin sequera un chisco do seu afabilidad habitual.

Este autónomo, que coa súa muller e un socio de Vigo está á fronte da empresa de produtos de limpeza Disoan, termina xusto este mércores o seu ciclo de seguimento e pensa que a súa alta é inminente.

Non ten síntomas desde fai moito pero o test que arroxou o resultado afirmativo é do 1 de abril e por iso había que cumprir co período estipulado, dúas semanas desde a realización.

Todos eles viven nun terceiro piso de 160 metros cadrados e, como non, os pais de Luís residen noutro, no mesmo inmoble, de idéntica medición

Él atopouse indisposto o pasado 17 de marzo e por precaución confinouse antes de que toda a cidadanía procedese a iso por decreto. Febre, calafríos, vómitos, nun inicio; despois nada, e tras unhas xornadas de novo esa temperatura elevada, que se esfumou.

Cristina, cansazo, cefalea e dores articulares. Gonzalo, de 6 anos, un pouco de calentura, e Guillermo, de 10, o tranquilo desta casa, asintomático aínda que, como a súa familia, si contraeu o patógeno.

Todos eles viven nun terceiro piso de 160 metros cadrados e, como non, os pais de Luis residen noutro, no mesmo inmoble, de idéntica medición. O segundo ocúpao un avogado que ten alí o seu despacho, pero como non se atopa traballando, pois está baleiro.

María Teresa notou sobre todo unha fatiga extrema. E tanto ela como Solitario, que é un home de poucas palabras, botan moito de menos aos seus netos. Normalmente pasaban con eles a metade do día e ás veces quedaban a durmir no primeiro.

Os catro membros deste domicilio son voluntarios en Telea, a plataforma tecnolóxica de asistencia domiciliaria

Cando Luis sospeitou que el podía estar enfermo, marcaron, nun acto de amor, as distancias. eles, María Teresa e Solitario, entendérono perfectamente pero non puideron evitar entristecerse. O pequeno Gonzalo estaba, e está, preocupado por eles. O 1 deste mes tamén este raparigo deu positivo, como a súa nai Cristina. E Gonzalo o 4.

¿E cal é o protocolo se a pandemia afecta a un fogar enteiro no que hai dous menores? "Non existe", contesta Luis nunha charla con Efe. Todas as comidas, xuntos, e os xogos, tamén. O único que ás veces se aparta é Guillermo en intres que pasa co seu tableta.

Os catro membros deste domicilio son voluntarios en Telea, a plataforma tecnolóxica de asistencia domiciliaria que adaptou o servizo galego de saúde co fin de controlar a vixilancia do coronavirus en domicilio e liberar camas para os casos máis graves. Basta cun Smartphone conectado a Internet.

O protocolo consiste en tomar tres veces ao a temperatura e a saturación de osíxeno, coa axuda dun pulsioxímetro, o cal se lles facilita. Para evitar esquecementos salta un aviso no suposto de descoido. Un equipo é o que, con todo cumprimentado, revisa, en atención primaria ou na especializada. A alarma salta se a febre é superior a 37,5 e tamén se o outro marcador baixa de 92.

Luís e Cristina procuran non acender demasiado a televisión. Él, que estaba afeito percorrer Galicia por motivos laborais, está a desexar pór un pé na rúa

Á vivenda tamén se desprazaron sanitarios especializados, provistos de equipos de protección individual a solicitar mostras.

Solitario -segundo o Instituto Nacional de Estadística unicamente hai 53 persoas con ese nome en España- non tivo proba. Non sabe se está en prórroga, se nunca pasará por isto ou se xa o viviu e non se decatou. Él foi fumador durante máis de medio século. Deixouno porque levou un susto, cunha tose moi persistente. Creu que algo moi malo pasaba e aparcou o cigarro. Era bronquite leve ao final, pero ao vicio non regresou.

María Teresa, moi restablecida, está nunha habitación soa, pero polas dimensións do seu apartamento ten todo ao seu alcance, unha terraza incluída.

Luis e Cristina procuran non acender demasiado a televisión. Él, que estaba afeito percorrer Galicia por motivos laborais, está a desexar pór un pé na rúa, para ir ao supermercado, unha das excepcións contempladas. Ata agora, amigos, veciños e comerciantes ocupáronse de que fame, non pasasen. Os da frutería, os do peixe, os da carnicería e os da panadería fóronlles deixando toda a subministración a pé de porta.

"Cando salga teremos que invitar a todos a un tempo gran enchente. E ao socio en Vigo, que está a asumir máis traballo", anticipa Luis, que deixa para a despedida unha mensaxe de alento: "Cremos que é importante normalizar a enfermidade para que a xente viva con cautela pero sen pánico. Que a sociedade vexa que se pode superar, e en moitas ocasións, sen complicacións. Un saúdo e moita sorte".

Pleno ao cinco: unha familia galega con media decena de positivos...
Comentarios