miércoles. 16.06.2021 |
El tiempo
miércoles. 16.06.2021
El tiempo
La Opinión de

O Abraham nacido dos indios tabajaras

Abraham Boba
Abraham Boba escribe cancións. Para el mesmo; para o seu grupo, León Benavente. Unha vez cambiou as revolucións ás que soaba un disco. De 33 por minuto a 45. "Fue nuestro único acto de rebeldía en aquellos años". Suficiente como para comprender. "¿Qué vas a hacer con tu única y salvaje vida?"

Fotografías que non se amosan no cuarto de baño

Alfredo Conde
Hai dous tipos de persoeiros: os que teñen expostas na sala fotos nas que aparecen dando a man a outros persoeiros de "maior rango, dignidade e goberno" -que dicía un meu tío carlista- e os que as gardan en álbumes de vellez que nunca ensinan.

As dúas cabezas fenicias de Picasso

Xulio Pardo de Neyra.
Comecei a ler Os rostros do frío, onde Xulio Pardo de Neyra fala de retrato e fotografía galegos nos séculos XIX e XX. O ensaio vai cargado de erudición e complexidade. Decidín metelo no conxelador da biblioteca ata verán. Daquela disporei de tanto tempo que mesmo poderei perdelo coa precisión dun reloxo calvinista

Quedarán fósiles, bibliotecas e cigarras

María Marco Covelo - Quedarán fósiles, bibliotecas e cigarras - Jaureguizar
Ernest Hemingway foi ver a Pío Baroja nunha cama de despedida. Ofreceulle unha bufanda vermella, uns calcetíns negros, unha botella de Johnny Walker, un exemplar de Adeus ás armas e o seu Nobel. Baroja aceptoulle todo menos o premio: "Como siga usted repartiéndolo vamos a tocar a muy poco"

Jamas busca un termómetro fiable

Jamas. SOKRAM
Jamas foi pirata. Asoma á terraza de Compostela, na rúa do Home. Inspira con toda forza que lle consinte o alcatrán que lle pinta as paredes dos pulmóns para ulir o recendo do Caribe. Jamas, de Jamaica, foi un capitán de 15 anos.

Perfume e gasoil nos estaleiros de Ferrol

Os circos sobreviven. Con olor a gasóleo e a rinoceronte putrefacto. O circo Arlequín tamén sobreiviu porque tiña dous nomes: Arlequín e Eddy. Instalouse en 2011 en Ferrol. Okupou a pista americana do cuartel Sánchez Aguilera militarmente, sen permiso. Aguantou as pesadas cargas dos tanques  burocráticos durante cuatro años coas súas noites

Álvaro pide perdón en 83 palabras

JOSE MARIA BESTEIRO
Álvaro Cunqueiro botou media vida facendo tropelías e outra media intentando solucionalas. Mentiu á súa muller, mentiu ao seu país, mentiu a súa alma; pero unicamente se arrepentiu do primeiro: "Fallei no que máis quería"

Os nosos fillos de 15 anos que non fuman

Maruja Mallo
Maruja Mallo dicía que o mundo por "intelixencia, sentimento e sexo". Maruja moveu o mundo, axitouno dende que naceu en Viveiro, cando se exiliou en Bos Aires e ata que se deixou durmir en Madrid. "No hay nada mejor que joder, verdad Laxeiro?". E o pintor de Lalín ría a gargalladas a dramaturxia irreverente da súa amiga.

Onde comprar gomina en Vigo

Táboa
Habería que preguntarlles os rapaces do Celta que pasaban por diante do Hotel Universal se souberon quen era aquel arxentino que lles preguntou por unha tenda na que comprar gomina. Foi o primeiro que fixo Carlos Gardel ao saír ás rúas de Vigo nunha mañá de decembro de 1923.

O milagre dos bocexos e a chuvia

Quico Cadaval
Os únicos milagres nos que cría ata o xoves eran os que facía Berlanga nunha película de 1957. Despois estiven vendo Estrela do día, a obra que escribiu Quico Cadaval e cambiei de idea. Presenta un catálogo de marabillas sobrenaturais inspiradas nas Cantigas de Alfonso X a Virxe María. Estreou na Mostra de Teatro Clásico de Lugo

Quitade as vosas mans da clase media

Manuel Veiga Taboada

Non podería ser negacionista porque a pandemia ten  unha carga dramática que me bloquea, pero sospeito que a Xunta nos mantivo pechadas as terrazas durante tres semanas para que volvésemos disfrutar deles. Era un luxo sen aprecio. Hai un estrano pracer masoquista en que che quiten e devolven o dereito a tomar un café nunha mesa ao aire libre

A derradeira bala de Manuel Jabois

Solicitei unha entrevista a Manuel Jabois. Contestoume atento: "Chámame cando vexas que amence, por favor". El estaba en Pontevedra e eu, en Lugo; así que deixei pasar un cuarto de hora dende que o sol emerxeu das augas do Alto Miño porque nós amencemos antes.

Un instante romano de Alberto Comesaña

Lucía Aldao e María Lado/NACHO MORÁN
Cadroume co cantante Alberto Comesaña nunha viaxe a Roma en 2015. Lembro o ano non soamente pola sorpresa de atopar un galego no urinario do Coliseo, senón porque dous musulmáns ametrallaban a liberdade de expresión na redacción do Charlie Hebdó neses días nos que "a tristeza improvisa invernos baixo o sol" (Lucía Aldao

Montados a cabalo

O sol elevouse onte polo oeste. Sopraba un vento  sur que nos distraía de xaneiro. Antes de que Lugo estivese outra vez convalecente da pandemia fun a un instituto para falar cos alumnos.

Os acomodadores volverán aos cinemas

Xan López Domínguez. EP
Xan López Domínguez estaba cociñando cando o chamei. Esquecín preguntarlle pola receita. Non sei por que virus, enredamos a falar de Boccaccio. "A Peste Negra produciu dúas cousas: a Danza da Morte e o Decamerón. Eu prefiro o Decamerón, quedo coa alegría", concretou.

Quero adotar os Irmáns Coira

Pepe Coira
"Os neoplatónicos estamos decepcionados co de Cataluña", dime Ramonet. Nunca lle discuto. É catalán e domina o tema. Ao igual que nunca discuto sobre asuntos vascos porque teño a árbore xenealóxica ben podada e blasón co RH negativo sobre campo de coles.

Os nenos e os sismos atravesan as fronteiras

Iago Eireos
Os cativos e os terremotos non respectan as fronteiras porque non as coñecen, tampouco os lumes. Pasan por riba das raias e ao carón dos postos aduaneiros sen pararse porque responden a trazos que fan os adultos en terras mortas.

Este verán medrei dous centímetros

Teño unha saúde ben amoblada, sensata. Son hipocondríaco. Teño escasos síntomas de enfermedades, pero, na miña cabeza, son todos intermitentes que anuncia un xiro cara a morte. Soamente acudo ao socorro sanitario se vexo unha película na que un personaxe morre por desacoidarse

Mickey Mouse tras as pragas de Exipto

Walt Disney, ante un dibujo de Mickey Mouse. EP

A literatura galega vai camiño de ser a literatura máis feminista, ecolóxica e antixenófoba do mundo. Tamén a literatura con máis exlectores. Non é problema de ler en galego, é problema de que aburre

Illas pequenas como moscas italianas

Ingrid Bergman en 'Stromboli

Roberto Rosellini sabía que o ambiente é a narración. O ambiente créase consagrando curas altos ou indo filmar películas a illas tan pequenas que poderían non existir

Todos queren coroar ao príncipe Jabois

Manuel Jabois

Truman Capote entrou na revista The New Yorker con 17 anos. A súa responsabilidade laboral estaba equilibrada entre escoller tiras cómicas e recurtar textos dos columnistas estrela. Cuatro anos máis tarde foi despedido. Daquela, con 21, publicou o conto Miriam. Apabullante.

Merendado e coa novela lida

Truman Capote. EP

As miñas primaveras fiscais son mellores ou desastrosas. A constante é que intento pagar o mínimo de impostos. Hugo ocúpase de velarme esas armas mentres eu contabilizo letras.

Ollos de incendio, dentes de pataca

Os Estados Unidos fanse imposibles de abarcar cun abrazo. Resultan grandes de máis para circunvalalos. As  paisaxes e as cousas son extensas, altas, longas, rechamantes. Soamente poden verse cativamente as lápidas e o pasado.

Nin pasar a ITV nin sequera baixar o lixo

Carlos Blanco. AEP

Escribir novelas é como pasar a ITV ao coche. Sabes que teu vehículo non ten dúbida porque é teu —coma o viño da casa— ata que te metes na cadea de control e empeza a fallarche na suspensión, delatarche que as luces non aluman abondo e os gases poderían levar un premio á contribución ao efecto invernadoiro

Ese día aciago no que te cargas a cafeteira

Domingo Villar. ELENA PALACIOS

Vivín a cola do furacán en Ribadeo. Eu nunca me disfrazo porque me entendo bastante ben comigo mesmo, pero encántame que outras persoas se convirtan en Puigdemont ou en garotas brasileiras por uns días

A noiva levitadora de Quico Cadaval

Quico Cadaval. AEP

Manuel Xosé Neira paroume o outro día pola rúa. Manuel vestía un xersei azul mariño, unha barba acoutada e uns ollos tráxicos de poeta. –Jaureguizar, ti sabes algo que arquitectura? A pregunta confundiume: —Ben, non moito. Son afeccionado.