jueves. 19.05.2022 |
El tiempo
jueves. 19.05.2022
El tiempo
Opinión
Xabier Cid coñece todos os estratos da sociedade. Agora viste unha chaqueta dun gris case azul para unha consultoría sobre a que non pode falar. Leva a chaqueta axustada ao corpo. Séntalle ben porque ten esa delgadez poderosa dos deportistas. Practica atletismo de correr e monta en biciletas verdes dende que o coñezo. Hai dous anos repartía comida.
Escribiu Maurice Blanchot, ao final da segunda parte do seu libro A comunidade inconfesable, titulada A comunidade dos amantes: "O demasiado célebre e demasiado machucado precepto de Wittgenstein, Do que non se pode falar hai que calar, indica de feito que se ao enuncialo non puido impoñerse silencio a si mesmo, en definitiva, para calar, hai que falar. Pero, con palabras de que clase?".
LIN O DIARIO de Anne Frank, como debe ser, na miña adolescencia. Non me mandou ninguén nin, daquela, me gustou moito. Si lembro que foi un dos primeiros libros que merquei, nunha edición de peto na cativa libraría de Chus, en Becerreá. Quizais por iso o gardo con moito agarimo aínda que non...
Me gusta que llegue el verano, pero me cansa que venga con obligaciones de serie
El asedio de Troya del griego Theodor Kallifatides revisiona el texto clásico de la Ilíada para, desde el valor del mito, hacer de la guerra un asunto de humanos más que de dioses, en el que las preguntas sobre su sentido cobran hoy en día una inesperada urgencia
Shane MacGowan foi o líder de The Pogues. Poeta, músico e cantante, levou ao límite dende novo o gusto polos excesos. De paso, mesturou o punk co folk e deixou letras para a historia, emparentando con algunhas das grandes plumas da literatura irlandesa.
Unha exposición na sede da Coruña da Fundación Barrié amosa unha boa selección de obras textís nas que varios dos principais creadores do século XX deixaron a súa pegada para convertelos en deseños nos que moda e arte compartían unha mesma inquedanza.
THE RAMONES non é precisamente o meu grupo preferido, mais si me gustan varias das súas cancións máis coñecidas –ou clásicas, se se quere–. Unha delas é I wanna be sedated  e ten unha letra máis sinxela có mecanismo dun chupete: os irmáns Ramone non senten boa parte do seu corpo e...
Ricardo foi o rapaz máis obstinado do barrio. Vivía dúas casas máis alá. A familia marchou a Madrid, que era onde se cocía o éxito con callo. Estudou Historias –dicíao en plural– e opositou a diplomático. Aprobou o primeiro exame. Cando ía polas Cuatro Calles, en Ribadeo, todos o felicitaban. El contestaba en francés ou en inglés porque xa se vía embaixador.
COMA CASE que todos os millennials, eu tamén uso os memes para me comunicar. Un dos meus preferidos é a versión simplificada dunha viñeta máis complexa e coñecida. Aparecen tres monigotes: á esquerda un coa esvástica no circuliño que forma a testa, no medio un coa bandeira negra e vermella dos...
El pasado lunes, la escritora y periodista Lucía Lijtmaer se acercó hasta Lugo, a la librería Lectocosmos de Lugo, para presentar su último libro, la novela 'Cauterio'. Desearía haber estado presente para realizarle las preguntas que llevo tiempo queriendo hacer, o haber tropezado con ella por una calle de la ciudad y que terminase en una conversación.
Aquí comeza o mar, a novela gañadora do Premio Blanco Amor 2021 é unha intelixente crónica vital e sentimental dunha cidade, A Coruña, entendida como parte do proceso de crecemento da protagonista, ao tempo que se erixe como unha impagable radiografía dun tempo.
Cuando Descartes expuso su teoría de la duda metódica, poco se podía imaginar que su idea se nos podía ir de las manos.
É PROBÁBEL que Bob Woodward sexa o xornalista máis famoso do mundo e o asunto non vén de hoxe, nin sequera deste milenio. É así dende que as súas pescudas —e as de Carl Bernstein— levaron á dimisión de Richard Nixon como presidente dos Estados Unidos —cando os mandatarios daquel país marchaban sen necesidade de montar un golpe de estado antes— e dende que Robert Redford o interpretou na magnífica Todos os homes do presidente.
A novela coa que Berta Dávila acadou o Premio Xerais de Novela 2021, Os seres queridos, é unha revisión, dende o eu máis íntimo da escritora, da súa relación co feito de ser nai e o que iso significa fronte a unha sociedade que dá moitas cousas por supostas
El 21 de mayo de 2013 un policía se acercó a un hombre aparentemente borracho en uno de los andenes de la estación de metro Louise de Bruselas. Era cerca del mediodía. El hombre había atraído gran expectación a su paso, llamando la atención del guardia. Este, al acercarse, le dijo "¿Puedo ayudarle? Soy un gran fan suyo". Era el artista belga Stromae. Aquellas imágenes se hicieron virales, en la medida de lo posible en esos años, y unos días después el propio cantante aclaraba lo ocurrido en la televisión francesa.
A pintura de Yolanda Dorda enche por completo o Quiosco Alfonso da Coruña cunha mostra que non deixa indiferente. A pintura xorde como berro coa visualización do universo feminino dende a perda da inocencia ata o descubrimento adulto dunha chea de sensacións.
A proposta inicial de Granés asusta pola súa audacia, expresada xa no subtítulo: facer unha historia cultural e política de América Latina —si, con Brasil incluído, o que engade un xiro máis ao pinchacarneiro intelectual—.
A terra baldía de T. S. Elliot formulou un novo viveiro da poesía desde a súa publicación. Un gran poema que crea un universo novo desde a observación dun convulso ser humano no comezo dun século XX que se atopou cunha guerra e novas percepcións da realidade
SON AS CINCO dunha calorosa tarde de verán en Becerreá. Un neno visita por primeira vez a casa dos seus avós, asemade o bar máis grande da vila. Todos deberían atender o cativo, pero non é así: a mil quilómetros, en Barcelona, xoga o Brasil na tele. O rival é Italia,  pero iso importa pouco...
Es importante elegir bien un camino, aunque la posibilidad de enmendarlo esté siempre presente.El norteamericano Jack Kerouac (1922-1969) tomó decisiones, buenas o malas, que lo llevaron a escribir una obra clave del siglo XX y a morir desangrado por el estallido de varices en el esófago tras haber recibido 11 litros de transfusiones. Son cosas inseparables.
Un amigo ten un cabalo de madeira pastando no salón. Acaríñao cada amencer. É unha besta parda, pero polas tardes, as luces esmorecen na auga da piscina e o iluminan, parece laranxa. O cabalo aturou golpes de machado e está suxeito por cables.
DI SINIESTRO TORAL, grupo que se achega á disolución definitiva por certo, nunha das súas cancións que Hay otros mundos pero están en este . Coñezo poucos xeitos mellores de describir a miña vida como home, branco, heterosexual e persoa coa sorte de ter estudado moito. Por moito que me...
Unha mostra no compostelán Colexio de Fonseca lévanos a coñecer o protagonismo da familia Baltar dentro do campo da cirurxía, pero tamén de eidos como os da asistencia social ou o compromiso coa cultura como partes da boa saúde de calquera sociedade.
A maior parte das parvadas hai que intentar facelas antes dos 20 anos. Ao pasar esa idade as tonterías non parecen manchas solares no sangue fervente, senón ridiculeces. Con 18 creei un fanzine que parodiaba as revistas cursis para mulleres. O horóscopo era a sección que lograba as maiores atencións.